تنهایی ام را یاد می گیرم

تا گره خورده به چشمان تو دشواری ها
سهم من باشد از این دست گرفتاری ها

گله ای نیست که بسیار تناسب دارد
نسبت عشق به افزایش دشواری ها

با خبر باش که زیبایی بی توجیهت
باز افزوده به جمعیت سیگاری ها

هر کسی تجربه عشق ندارد خواب است
شب ما هر دو سرش خورد به بیداری ها

قانعم گاه به پوشیدن پیراهن تو
تا توافق بکنم بر سر ناچاری ها

از خدایی که ندیدیم و نمی بیندمان
آرزو می کنمت جای طلب کاری ها

چشم هایت اگر آغاز گرفتاری بود
کاش قسمت بشود باز گرفتاری ها