تنهایی ام را یاد می گیرم

می روی بر نیزه اما پیکرت جامانده است

صبر کن! دلشوره های مادرت جامانده است

صبر کن ، تنها به میدان رفتنت انصاف نیست

روی تل زینبیه لشگرت جامانده است

عهد بستی هر چه داری نذر دینت می کنی

روی بازویت گلوی اصغرت جامانده است

از حضور مادرت در روضه ها فهمیده ام

جای  سیلی روی گوش دخترت جامانده است

بیعتت با مردم کوفه برایم آشناست

زخمِ میخِ رویِ در، بر باورت جامانده است

تا قیامت خنجر از رویت خجالت می کشد

بر گلویت بوسه ی پیغمبرت جامانده است

جای زخم گوشواره خود گواهی می دهد

در زمین کربلاسرلشگرت جامانده است

...

کاش بودی تا ببینی موسم حج در منا

سوز "هَل مِن ناصِرِ" دردآورت جامانده است

اینستاگرام Alisafariofficial  

تلگرام  Alisafariofficial

Alisafaripoems

خسته ام مثل جوانی که پس از سربازی

بشنود دوستش از نامزدش دل برده

مثل یک افسر تحقیق شرافتمندی

که به پرونده جرم پسرش برخورده  

خسته ام مثل پسربچه که در جای شلوغ

بین دعوای پدرمادرِ خود گم شده است

خسته مثل زن راضی شده به مهرِ طلاق

که پر از چشمِ بد و تهمتِ مردم شده است  

خسته مثل پدری که پسر معتادش

غرق در درد خماری شده فریاد زده

مثل یک پیرزنی که شده سربار عروس

پسرش ، پیشِ زنش ، بر سرِ او داده زده ...  

خسته ام مثل زنی حامله که ماه نهم

دکترش گفته به دردِ سرطان مشکوک است

مثلِ مردی که قسم خورده خیانت نکند

زنش اما به قسم خوردنِ آن مشکوک است  

خسته مثل پدری گوشه آسایشگاه

که کسی غیر پرستار سراغش نرود

خسته ام بیشتر از پیرزنی تنها که

عـــــید باشد ... نوه اش سمت اتاقش نرود !  

خسته ام ! کاش کسی حال مرا می فهمید ...

غیر از این بغض که در راهِ گلو سد شده است

شدم ام مثل مریضی که پس از قطع امید

در پی معجزه ای ... راهی مشهد شده است ...