تنهایی ام را یاد می گیرم

تو بی خود می کنی یک لحظه از جانم جدا باشی
تو مجبوری! به این دیوانه باید مبتلا باشی

تو باید خانه ات محدوده ی آغوش من باشد
حرام دیگران هستی، به من باید روا باشی!

برای درک بهتر گاه گاهی رو به آئینه
تماشا کن خودت را با جنونم آشنا باشی

مرا قانع نخواهد کرد جایی گوشه قلبت
تو از این سینه سر رفتی که کل ماجرا باشی

اگر مستی فراتر رفت از حدش، پشیمانیست
کمی از خوبی ات کم کن به قدر اکتفا باشی

بیا دیوانگی کن این جهان دیوانه کم دارد
برایت پهن کردم چشم را، ای کاش پا باشی

بخواهی یا نه، لایه لایه بر جانم گره خوردی
تو بی خود می کنی یک لحظه از جانم جدا باشی

#علی_صفری
@alisafaripoems
https://www.instagram.com/alisafariofficial

جا مانده ایم، تاب دویدن نمانده است
حتی به خویش، امید رسیدن نمانده است

ای شاخه ی بلند که دور از رسیدنی
آسوده باش پای پریدن نمانده است

ما شانه از گناه تو خالی نکرده ایم
دیگر توان دوش کشیدن نمانده است

آماده ایم قصه ببافی برای وصل
اما دریغ، گوش شنیدن نمانده است

سر را که سالهاست به زانو سپرده ایم
از ما سری برای خمیدن نمانده است

از آه ما نترس که دامن بگیردت
نایی برای آه کشیدن نمانده است

شاید به عمد قفل قفس باز مانده است
ما را ببخش ! بال پریدن نمانده است

#علی_صفری
@alisafaripoems
https://www.instagram.com/alisafariofficial

عشق محتاج تمنا نشود خوبتر است
این دل سوخته رسوا نشود خوبتر است

من از اقرار نگاهم به تو دریافته ام
سخن چشم اگر افشا نشود خوبتر است

غنچه ای را که دهان باز کند می چینند
گله ها هست و دهان وا نشود خوبتر است

سر این نیمه بازنده سلامت باشد
نیمه گم شده پیدا نشود خوبتر است

درد این زخم شبیه است به آن زخم قدیم
عشق با عشق مداوا نشود خوبتر است

از پریشانی امواج به این پی بردم
رود اگر راهی دریا نشود خوبتر است

بگذار آه در این سینه بماند ای عشق
پیش تو مشتم اگر وا نشود خوبتر است

#علی_صفری
@alisafaripoems
https://www.instagram.com/alisafariofficial

عمرش به ابد نیست پریشانی ما هم
آرام بگیرد دل بارانی ما هم

یک لحظه اگر درد، نگیرد خبر از ما
شاید برسد عشق به ویرانی ما هم

باران بزند رقص کنان راه بیفتیم
برپا بشود جشن خیابانی ما هم

بر صورت دلسوخته هایش اثرش هست
خط می کشد این عشق به پیشانی ما هم

ما را نشنید عشق و از این عشق شنیدیم
یک آه فقط بود سخنرانی ما هم

ای عمر به جز حسرت و اندوه چه داری
شاید برسد وقت پشیمانی ما هم

یک روز می آید که به تقدیر بخندیم
عمرش به ابد نیست پریشانی ما هم

#علی_صفری

پی نوشت:
ای عشق بترس از دل دیوانه که روزی
بیرون بزند آن رگ آبانی ما هم